Religie

W 1517 r. Marcin Luter ogłosił w Wittenberdze swoje 95 tez skierowane przeciwko odpustom kościelnym. Wystąpienie nie oznaczało jeszcze zerwania z kościołem katolickim i, co więcej , początkowo Luter cieszył się nawet poparciem wielu katolików. Nazwa protestantyzm przyjęła się w 1529 r. kiedy to podczas Drugiego Sejmu w Spirze cesarz Karol V, pragnąc położyć kres narastającemu konfliktowi pomiędzy zwolennikami i przeciwnikami reformacji, zażądał, by w sprawach dotyczących kościoła nie wprowadzano żadnych zmian. Wówczas obecni na sejmie zwolennicy reformacji złożyli uroczysty protest - tzw. protestacja spirska - i od tego momentu nazywano ich protestantami. Protestanci, odrzucając koncepcję nieomylności papieża, kładli nacisk na konieczność lektury Pisma i domagali się prawa do kontynuowania zmian zapoczątkowanych wydarzeniami reformacji. W oparciu o nauki Lutra, Kalwina i Cranmera w państwach północnoeuropejskich powstały narodowe kościoły protestanckie, a o ich sile świadczy fakt, że zdołały utrzymać swą pozycję w dobie kontrreformacji. Później, pomimo wewnętrznych konfliktów i rozłamów, protestantyzm - głównie ze względu na przekonanie o misyjnym posłannictwie - stale poszerzał krąg wyznawców. W rezultacie obserwujemy zapoczątkowany od XVIII wieku i trwający do dziś wzrost wpływów protestantyzmu na kontynencie afrykańskim i w Azji.